Ut på sumaren 1998 vart det sendt eit videoprogram i fjernsynet. Titlen på filmen var:"Radioaktiv slagmark".

Det viste seg at mange av soldatane som hadde vore i Irak, vart sjuke på same måten. Dei fekk greie på at herrane deira hadde under Golfkrigen nytta granatar  der spissen var innsett med utarma uran 238(depleted uranium på engelsk). Dette er det uranet som vert att etter mesteparten av Uran 235 er uskilt. Ho oppsøkte no kjernefysikarar og folk som hadde greie på stråleskader.

Utarma uran 238 er rest - uran etter det er teke bort storparten av dei andre isotopane som  førekjem i naturleg uran, t.d. U 235. Men dette er konsentrert uran 238. Det er mindre radioaktivt enn Uran 235. Det har ei halveringstid på 4.5 milliardar år. Det vil seia at av ein masse på 300 tonn i dag vil det om 4,5 milliardar år framleis vera att 150 tonn radioaktivt uran 238. Det er eit svært tungt metall med tettleik på 19,28, det er 1,7 gonger tettleiken til bly.

Då Nato gjekk inn i Kosovo i 1999, fyrte dei av ca. 10 tonn uranammunisjon, og natta til 24. april gjorde dei åtak på ein serbisk garnison, men det vart også mange sivile heimar som vart råka. På same måten som i Bosnia vart det også i Kosovo ein kratig auke i kreft og leukemi- tilfelle. Leukemi auka aller mest. Dei sjuke i Novi Pazar vert stadig yngre og yngre. Ein som var vitne til bombing med uranammunisjon i Kosovo seier: Det er ikkje hjelp i å skjula seg for slik bombing. Urandioksydstøvet vert spreidd over store avstandar, dei som er i nærleiken til eksplosjonen, vil alltid få mykje av støvet i seg...

Utarmet uran har vært brukt i panserbrytende prosjektiler både i Golf-krigen og ved krigføringen i det tidligere Jugoslavia. Det har i den senere tid vært stor oppmerksomheten omkring en eventuell forbindelse mellom eksponering for utarmet uran og tilfeller av blodkreft (leukemi) hos militært personell som har tjenestegjort i Balkan-området (Kosovo).

Uranet kan komme inn i kroppen gjennom innånding og gjennom munnen via forurenset mat og drikke. Det meste av det som kommer inn i kroppen blir imidlertid omgående skilt ut via avføring og urin. Bare en liten del lagres i kroppen, hovedsakelig i skjelettet, men også i nyrene, leveren og muskler. Også dette bli skilt ut fra kroppen via urin. Fra et biokjemisk/toksisk synspunkt er nyrene det mest utsatte organet.